Tussen oude bekenden in JFK

2014. Samen met eventmanager Annemiek zet ik nog even de stoelen recht. In de verte hoor ik kopjes rinkelen en geroezemoes. “Eva, de deuren gaan over een paar minuten open,” zegt Annemiek. “Als dagvoorzitter moet je de mensen aan het woord laten, maar alsjeblieft, zorg dat er geen ellenlange emotionele verhalen komen. Hou het short

Door je rug gaan, heeft een bijkomend voordeel: Sinds de kerstvakantie heb ik ontzettend veel gelezen over mijn vakgebied. En dit keer niet alleen historische romans. 😉 Boeken over de geschiedenis van storytelling, over de overgang van een sprekende cultuur naar schrift, zelfs Ome Arie er weer bij gepakt (Aristoteles). En ergens tussen die stapels

Soms moet ik om mezelf lachen. (Heel vaak trouwens, haha!) Dan hoor ik mezelf mensen adviseren om vooruit te denken, het eindbeeld voor je te zien, alvast te voelen hoe iets eruitziet als het gelukt is… en dan betrap ik mezelf erop dat ik daar zelf net zo goed weer even aan herinnerd moet worden.